Kenan Sofuoğlu : F1'e Eşeği Koysan Yarışır

Kenan Sofuoğlu : F1'e Eşeği Koysan Yarışır

Güneşli bir kış sabahı İstanbul’dan Sakarya’ya doğru yola koyulduk . Yanımda yılların usta foto muhabiri Saim Bozer , Trakyalılara has neşesi ve esprileriyle yolculuğumuza keyif katıyordu . Ama nedense kafamdan atamıyordum . 22 yaşında motosiklette Dünya SuperSport şampiyonu olmuş , henüz 24’ünü süren toy bir delikanlı ile röportaj yapacaktım . Acaba Kenan Sofuoğlu , nasıl birisiydi ? Kibirli mi , alçakgönüllü mü , sıcakkanlı mı , mesafeli mi ? Yoksa ... Yoksa ... Bu soruların cevapları çok önemliydi . Ya okuyucu için ortaya çok güzel bir malzeme çıkacak ya da güzel bir söyleşi umuduyla yollara koyulan ben hayal kırıklığına uğrayacaktım . Sakarya’ya ulaştığımızda karşımda , yaşadığı sıkıntıların , çektiği acıların yağında ince ince kavrulmuş , kanının en deli aktığı çağda çok erken olgunluğa kavuşmuş ve ulaştığı başarıyı çok iyi hazmetmiş , bir halk çocuğu buldum . Heyecanlıydım , sorularımı seri bir şekilde yöneltim . İstediğim cevapları da fazlasıyla aldım ...

H.Ü. : Finali girişte yapalım . Rossi mi , Kenan mı ?

K.S. : Rossi , dünyadaki en yetenekli , en iyi pilot . 8 kez dünya şampiyonu . 4-5 yaşlarında kariyerine başlamış . Ben ise 18 yaşında . Ayrıca farklı klasmanlardayız . Ben Moto GP’yi gitsem zorlanırım , Rossi SuperSport’a gelse zorlanır .

H.Ü. : İtalyan olsaydın , şimdi kariyerin hangi noktadaydı ?

K.S. : Rossi’nin yaşlarında yarışlara katılsaydım , onun yaptıklarını yapmıştım . Ama üstüne basarak söylüyorum . Rossi , benim geçtiğim yollardan geçebilir miydi ? Para yok , Avrupa’da yaşayacak yer yok , imkan yok , sponsor yok . Kıyaslama yanlış olur .

H.Ü. : Fatih Sultan Mehmet’i örnek aldığını söylüyorsun . Neden ?

K.S. : Hiçbir zaman bir sporcuyu idol olarak kendime seçmedim . Acaba onlar benim geldiğim yerden gelseler , bu kadar dayanabilirler miydi ? Yaşadıklarımı bir ben , bir de çevremdekiler bilir . Avrupalılar’ın her türlü imkanları önlerinde . Rossi ve diğerleri , yapılmış hazır yollarda yürüdüler . Ben ise yolları yaparak , açarak geldim . Örnek aldığım kişi , Fatih Sultan Mehmet . Bunun nedeni 21 yaşında yüzlerce yıldır fethedilemeyen İstanbul’u fethetmesi . Ben de henüz o yaşlardayım , 22 yaşında Dünya SuperSport şampiyonu oldum .

H.Ü. : Motosiklet sporuna başladığında ailenin tepkisi ne oldu ?

K.S. : İlk başta pek istemediler . Çünkü iki ağabeyim yarışıyordu ve üçüncüsüne gerek yoktu . Ama ailenin küçük çocukları ağabeylerine özenirler . Bahattin ağabeyimin sakatlanmasının ardından motosikleti boş kaldı . Babam da yalvarmalarımı kabul etti . Ve çıktığım ilk yarışı -amatör bir klasmandı- kazandım . Başarım ailemi etkiledi . Bu sayede yarışmaya başladım .

H.Ü. : Baban bir motosiklet atölyesi yerine restoran işletseydi , aşçı mı olurdun . Yoksa yine motosiklet mi ?

K.S. : Lisedeyken elektriğe ve elektroniğe hevesim vardı . Belki de bu yönde bir eğitim alırdım . Motosiklete yönelmemin sebebi , ağabeylerimin sürekli motosiklet kullanmalarıydı ve ailecek bu işle uğraşmamızdı . Şunu açıkça söyleyebilirim ; Babamın bir restoranı olsaydı ya da devlet memurluğu yapsaydı bugün ben dünya şampiyonu olamazdım . Kader bu . Bizim hayatımız , işimiz motosiklet . Ağabeylerimi kaybetmemiz de aynı şekilde , biz motosikletten kopamıyoruz . Siz annenizi , babanızı silebilir misiniz ?

H.Ü. : Ağabeylerini yitirdin , deprem felaketi yaşadın . Bu yıl Sinan vefat ettikten sonra çok büyük bir kaza geçirdin . Tüm bunlar üzerinde tedirginlik yaratmadı mı ?

K.S. : Sinan ağabeyimin vefatından sonra derecelerim iyi olmamaya başladı ki , yarışlar moral işidir . Moralim bozuktu . Sıkıntım şuydu ; bana da bir şey olursa annem , babam ne yapar ? Dikkat edeyim , düşmeyeyim de annem , babam görmesin diye çok sıkıntı yaşadım . İtalya’da geçirdiğim kaza bana biraz rahatlık verdi . O çok büyük bir kazaydı . Şöyle düşündüm ; zaten başına bir şey gelecekse , önüne geçemiyorsun .

H.Ü. : Ailenin duyarlılığı arttı mı ?

K.S. : İnanın babam bu yönde bir tepki vermedi bana . Annedir sonuçta . Annem sürekli , ‘dikkatli ol ‘diyor . Ama yarışma diye bir şey ağzından çıkmadı .

H.Ü. : Uzun yürüyüşünde destek gördün mü özellikle devletten ?

K.S. : Bence devlet elinden geleni yapıyor . Beni üzen nokta ödüllerin dağıtılma kriteri . Senede 15 yarışım var . 15 farklı ülke , 15 farklı pist . Hava şartları değişiyor , mekanik problemler oluyor . 1 yıl boyunca mücadele veriliyor . Benim Türk olarak , evimde yarışım yok . Hep deplasmandayım . Buna rağmen dünya şampiyonu oluyorsunuz . Sonuçta bir olimpik sporcuya 2 bin altın verilirken , benim ödülüm 150 , belki federasyonun desteği ile 200 altın oluyor . Devletin , yönetmelikleri , ödülleri ve desteği ile biraz daha diğer sporlara eğilmesi gerekiyor . Bunu kesinlikle yadırgamıyorum . Çünkü benden önce motosiklet sporuyla bu düzeyde uğraşan bir sporcu yoktu . Doğal olarak da devletin bir yönetmeliği yoktu . Şu anda federasyonumuz inanılmaz derecede aktif . Belki de konuya şuradan başlamak gerekiyor ; önce sporcu üzerine düşen vazifeyi yapmalı ve belli noktaya gelmeli . Devletimiz de spora çok önem veriyor . Elde ettiğim başarı ve geçirdiğim kaza sonrası başbakanımızın araması beni gururlandırdı . Sponsorlara da çok ihtiyaç var . Sponsorlara bu sporu yine sporcular tanıtacak