Yeryüzü Şekilleri - Ova

yeradmin

OVA, denizden yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, geniş bir alana yayıl*mış toprak yüzeylere denir. Antarktika dışın*daki tüm kıtalarda ovalara rastlanır. Kuzey Amerika çayırlıklarında olduğu gibi, bazı yerlerde toprak yumuşak bir eğimle kilomet*reler boyunca yavaş yavaş yükselerek 1.000 metreye ulaşır. Yüzeyinin denizden yüksekli*ği 2.000 metreyi bulan, hatta geçen ovalar da vardır. Türkiye'de Erzurum ve Hakkâri ova*ları buna örnektir. Avustralya'nın iç kesimle*rinin büyük bir bölümü, Great Dividing Sıradağlaı ı'ndan uzak batıdaki yaylalara ka*dar geniş ve çöl görünümlü bir ovadır. Fransa-ispanya sınırındaki Pirene Dağları'ndan başlayan ve Avrupa'nın kuzeyi ile Asya üze*rinden dünyanın çevresinin yarısını dolaşarak Bering Denizi'ne kadar uzanan alan da bir ovadır. Genellikle deniz düzeyinden yüksekte olan, dik yamaçlarla sınırlanmış ovalara yayla ya da plato adı verilir . Ovaların çoğu denize doğru yavaş yavaş alçalır.

Ovalarda akarsular yüzeyden akar. Yayla*lardaki gibi derin yatakları yoktur. Düz ya da düze yakın ovalar, ırmakların taşıdığı alüv*yonların birikmesiyle ortaya çıkar. Kuzey İtalya'da Po Irmağı'nın oluşturduğu Lombardiya Ovası, Türkiye'de ise Çukurova, Bafra ve Çarşamba ovaları buna örnektir. Irmaklar, buz kütleleri, buzullar ve rüzgârla toprağın aşınması da ovaların oluşmasına yol açabilir

Ovalar coğrafi konumlarına göre kıyı ovası ve karasal ova adıyla kabaca ikiye ayrılır. Ayrıca bitki örtülerine göre de farklı sınıflara ayrılabilir. Örneğin kuru ve otsu bitkili ovala*ra bozkır denir. Çayırlarda bozkırdakilerden daha kısa ama daha nitelikli ot yetişir. Savan*lar ise uzun otsu bitkiler ve seyrek ağaçların bulunduğu ovalardır. Irmak havzalarındaki ormanlık ovalara selva adı verilir. Düzgün yüzeyleri ve tarıma elverişli topraklan nede*niyle ovalar yüzyıllardan beri başlıca yerleşim merkezleri olmuştur.