Kendimi nasıl anlatsam sana

Kendimi nasıl anlatsam sana

Kendimi nasıl anlatsam sana bilemiyorum…

varolan sancılarımı kuşatmıyor sade cümlecikler.

Susuyorum, öylece bakıyorum .

Hani olur döner de, bakarda arkasına; gözlerim

değer yüreğine diye ,ama görmüyor ve

duymuyorsun sessiz serzenişlerimi. Beklide çok

şey bekliyorum, hata bende değil , hepsi annemin

suçu . Anam derdim canım derdim… içine

bakardı gözlerimin. kızım aç mısın der,neren

yanıyor derdi..keşke demeseydi… demeseydi

de…acıyı da öğretseydi senden önce..sancıyı da.

Bazen bir bulut oluyorum en berrak günlerde,

Nisan yağmurlarını salıyorum yüzüne, bazen bir

rüzgâr, hüzün çiçeklerinin kokusunu taşıyorum

görmediğim yüreğine, bazen de öyle duruyorum

önünde, bir çarparsın düşlerime de hissedersin

kahverengi bakışlarımı diye ama olmuyor ve

olmuyor, sevda uğramıyor sokağımıza ve en fazla

da göğün mavisi süslüyor düşlerimi Sana seni

anlatmakmış en zoru da, beğendiğin, imrendiğin

tüm cümleciklerin sen olduğunu, Duyduğum sesin