Kangren İlişkiler

yeradmin

Kahve yanı dedikodu saati, dostlarımdan biriyle oturduk, sohbet ediyoruz. Bizim dedikodular masum. Kendimizi yerden yere vuruyoruz. O yüzden içimiz rahat.
Kangren İlişkiler

İsmi bende saklı kalsın arkadaşımın, ona Bayan Zarif diye bir geçici ad takayım. Zarafetini lakabından anlamışsınızdır. Esmer güzeli, terbiyeli, akıllı, ayakları üzerinde duran, hikayesini dinlediğinde de gurur duyulacak bir kadındır. Biraz benim de dürtüklememle sanırım, ( hay ben kendime ne ceza vereyim bilmem ki!) cesaret buldu, Bay Muhteşem’e aşık oldu. Dışarıdan bakınca Bay Muhteşem adı gibi duruyor. Mert, dürüst, konuştuğunda mangalda kül bırakmayan, güçlü, varlıklı, yani nerden baksan bir çok kadının isteyeceği kriterde bir adam.
İlişkilerinin yakın şahitlerinden biri olarak, zaman geçtikçe anladım ki, bizim Bay Muhteşem aslında pek muhteşem değilmiş. Hani bu kalıba bu hareket yakıştı mı dersiniz ya? İşte, onun gibi bir duygu bürüyor ruhumu, bizimki anlattıkça. Bayan Zarif aşkın içinde divane ama Bay Muhteşem’in yaptıklarını konuştuğumuzda, bana hak veriyor. Bir an ilişkiden vazgeçiyor, nefret ediyor, sonra bir mesaj geliyor, yelkenler suya düşüyor. Günler, aylar geçiyor, bizim Bay Muhteşem sürekli yeni hatalar yapıyor. Sabahlara kadar dertleşiyoruz, Bayan Zarif üzülüyor, akşam ayrılmaya karar veriyor, ertesi gece adamı kapıda görünce bütün hepsi bitiyor.
İlişkilere ait öğrendiğim en önemli şey, bardak dolmadan, yani canına tak etmeden kimse ayrılamıyor. Karşı taraf ne yaparsa yapsın, canınız ne kadar acırsa acısın, gönül söz dinlemiyor. Bu arada gidip dostlara istediğiniz kadar ağlayın, küfür edin arkasından, kızın, kendi kendinize binlerce söz verin; bütün sözler bir mesaj, bir görüşme ile bozuluyor.
Peki, bu suyun kaynama derecesi ne? Ne zaman taşar bu çaydanlık? Herkesin limiti farklı, birine tek bir kelime yetiyorken, diğerinde dayak bile işe yaramıyor. O tek kelimede ilişki bitirenleri fark etmiyoruz. Zaten kendince haklı ve kısa süren birlikteliğin, dedikodusu da kısa sürüyor. Bizi meşgul eden, kangren ilişkiler!
Neden bitirilmediği, bu ilişkide ne arandığı, ayrılmak için daha ne beklendiği, gerçekten umut veren bir birliktelik olup olmadığı, hala soru işareti? Bir ilişkinin gerçekte bitmesi gereken yer ile bittiği yer arasındaki o uzun mesafede çok fazla şey yatıyor. Çocukluk, sosyal statü, özgüven, kimlik sorunu, psikolojik bozukluklar ama kesinlikle aşk değil. Bu durumdaki kadınlar, yaptıklarını, yaşadıklarını kendilerine yakıştıramıyor ama ayrılamıyorlar. Elbette, duruma en yakışan etiket, aşk oluyor. Çok seviyorum diyerek kaçıyor insan kendinden. Bahane geçerli, ilişki yürüyor, cefakar kadın sevdası için savaş veriyor.
Aşk ne zamandır içinde vefasızlık, bencillik, vurdum duymazlık, kullanma, aşağılama, hakaret, şiddet taşır oldu? Bu duygular nasıl aşk denilen muhteşem sarhoşluğa yakıştırılır ki? Aşık olmak, birini tutkuyla sevmek, onun yerine yaşamak değil midir? Siz öylesiniz ama karşı taraf değilse, o zaman da işin içine sevgi değil mazoşizm girer.
Anlayacağınız buralar biraz karışık. Bildiğim tek şey, kangren ilişkiler her yerinizi sarar. Siz olmayan bir siz yaratır. Böyle durumlarda kendinizden daha büyük bir düşmanınız yoktur. İçinizdeki canavar ortada en masum haliyle dolaşırken, kendine hiç uymayan bir isim bulmuştur; AŞK! Aman dikkat edin, bir gün gelir, aşk dediğiniz o duygu tüm bedeninizi sarar, kanser gibi hücrelerinize yayılır, kolu kesmeden yaşayamaz hale gelirsiniz. Daha acısı, aradan yıllar geçer, zamanında aşk sandığınız o duygunun peşinde harcanan ömre yanarsınız. Şimdi, bir daha düşünün, yaşadığınız şey aşk mı, yoksa kolunuzu mu kaybetmek üzeresiniz?