Aşkımı beklerken

**yeradmin** · 04-25-2009, 12:32 AM

Aşkımı beklerken

Bu hikaye gerçek bir hikayedir sadece isimler değiştirilerek yazılmıştır.
17 yıl sonra sivil hayata atılabilmiştim yalnızlık duvarlarımı bir bir yıkıyor ve insanlara açılıyordum. İçerde hayatım pek parlak değildi kışlanın ve ordunun telleri arasında sıkışmış kalmıştım 4 yıldızlıların(generaller) dediklerini yapıyor çizgililerin(astsubaylar) öğütlerini dinliyordum. Söleneni yap ve sus. Kan, şeref gerisi hedefti. Arkadaşlık ve gurur vardı ama bunun dışında tüm duygularımız silinmişti şimdi ise insanları tanımaya onlara alışmaya ve güvenmeye çalışıyordum. Onu gördüğümde tüm sıkıntılarımın bittiğini düşünmüştüm bana ilk baktığında çok heycanlanmıştım ateşim çıkıyor ve terliyordum. Henüz 28 yaşındaydım ve ordudan yeni ayrılmıştım benim çocukluğum ve hayatımın büyük bir kısmı tel örgüler arasında geçmişti hiç alışkın değildim zar zor idare etmeye çalışıyordum. Bana arkasını dönüp evine gittiğinde çok korktuğumu söyleyebilirim içimden dedim ki şimdi bu güzel kız arkasını dönecek ve ben bir daha onu göremeyeceğim. Kendini bana çok bağlamıştı ama onu sevdiğimi ona bir türlü söyleyemiyordum. İçimden bir ses hayır diyecek senden kaçacak onu görememektense böyle kalmak daha iyi diyordum. Hergün konuşuyor onu görmek için herşey yapıyordum bana gülüyor tatlı bir şekilde konuşuyordu tabi o güldükçe ben terliyordum. Bir gün ise tüm umudum bitmişti onu başka bir erkekle öpüşürken gördüm. Bitmiştim eve gittiğimde yatağıma oturdum ve çekmecedeki 9 mm tabancamı çıkartım doldurdum. Hayatın benim için anlamı bitmişti çok mutsuzdum tel örgülere geri dönemezdim bir o vardı ama o başkasını seviyordu. Elimde silah uzun zaman sonra ilk kez elime almıştım bana çok yabancı gelmişti bu soğuk metal. Kendimi toparladım ve kabullendim silaha yerine koydum ama korkaklığımdan değil. Beni sevmeyen biri için değmez diye düşündüm. Uzun bir aradan sonra onunla yine selamlaştım yine gülüyordu çok tatlıydı ben ise ona sahteden gülücükler atıyordum. Gerçeği kabullenmişken birde duydum ki ayrılmışlar ama benim kararım kesindi yapmayacaktım. Asla ve asla söylemeyecektim. Beynim kalbimle savaşıyordu içimdeki asker içimdeki aşıkla çarpışıyordu ne yapacağım diye düşünüyordum. Onu gördüğümde bile uzaktan baktığımda bile o kadar mutlu oluyordum ki merdivenleri bile çift çıkıyordum. Heyecandan yerimde duramıyordum. Bir kaç arkadaşla görüştükten sonra bir gece oturup kararımı verdim söyleyecektim seni seviyorum diyecektim yemini bozacaktım son bir kez dua ettim ve uyudum. Ertesi günü karşılaştık ve ona çok önemli bir şey söyleyeceğimi ve buluşmak istediğimi söyledim 23 Aralık günü yağmurun altında saat 12.05 te bunu ona söyledim gözlerinin içine baktım ve seni seviyorum dedim. Şaşkındı çok ani olmuştu düşünmem lazım dedi ve ayrıldık sonunda söylemiştim sevinçten uçuyordum başarmıştım 1.5 yıl sonra söyledim ona bakalım şimdi ne olacak hemen taktik yaptım ve hazırlandım her şeyi planlıyordum. Tam 2 ay peşinden koştum, daha doğrusu süründüm. Gül verdim, mektup verdim onu 5 dk görebilmek için çok önemli bir toplantıyı terk ettim kendi patronuma rest çektim arkadaşlarımı kırdım. Çok kişiyi üzdüm ama karşılığı bir hiç oldu benimle resmen oynadı seni seviyorum deyip sonra sevmiyorum dedi yalancı oldum üzerime iftiralar attılar yanlış insana aşık olmuşum. Aşk için dedim onun için dedim zorluklar olacaktır dedim karşılığı bir hiç benden ayrıldığı gün eski erkek arkadaşına geri döndü hatta benim üstüme beni dövmek için adam bile yolladı sanki ona kötü bir şey yapmışım gibi. Ama kötülük yapmışım ona onu severek verdiğim değerin çeyreğini bile hak etmemiş anlayacağınız yalanmış herşey. Yıkıldım ve mahvolmuştum itaatim ihanetle cezalandırılmıştı bir oyuncakmışım meğer başka bir şey değil denemiş beni kullanmış sadece. Beni onu gözümden sakındım ama gözümün yaşına bakmadı. Ama şimdi iyiyim kapılarımı insanlara kapatmadım küsmeyeceğim hiç kimseye ya da kaçmayacağım yine tel örgülere silahlara. Sonuçta biliyorum ki kim bana sahip olursa o dünyanın en mutlu insanı olacak. Soldurtmayacam ben gülümü söz verdim kendime. Pusulasız bir okyanus ortasındayım elimde bir harita var sadece dalgalı bir deniz ortasında bir ada arıyorum mürettebat umutsuz rüzgar fazla sallıyor hepimizi ve ben sığınacak adayı arıyorum. Ne zaman ki o adayı bulacağım işte o zaman mutu olup rüzgarın ve dalgaların yarattığı yıkımın yaralarını saracağım.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal gösterime geğ Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Servis Minibüsü Beklerken, Kontrolden Çıkan Bir Aracın ...	yeradmin	Son Dakika	0	02-17-2010 12:47 PM
Servis Minibüsü Beklerken, Kontrolden Çıkan Bir Aracın ...	yeradmin	Güncel Haberler	0	02-17-2010 12:47 PM
Aşkı Beklerken	yeradmin	Aşk Hikayeleri	0	05-30-2009 05:52 PM
Tezkeresini beklerken şehit olduğu haberi geldi	yeradmin	Son Dakika	0	05-12-2009 12:58 PM
Terhis olmayı beklerken şehit oldu	yeradmin	Güncel Haberler	0	05-12-2009 12:58 PM

04-25-2009, 12:32 AM	#1 (permalink)
yeradmin	Aşkımı beklerken Aşkımı beklerken Bu hikaye gerçek bir hikayedir sadece isimler değiştirilerek yazılmıştır. 17 yıl sonra sivil hayata atılabilmiştim yalnızlık duvarlarımı bir bir yıkıyor ve insanlara açılıyordum. İçerde hayatım pek parlak değildi kışlanın ve ordunun telleri arasında sıkışmış kalmıştım 4 yıldızlıların(generaller) dediklerini yapıyor çizgililerin(astsubaylar) öğütlerini dinliyordum. Söleneni yap ve sus. Kan, şeref gerisi hedefti. Arkadaşlık ve gurur vardı ama bunun dışında tüm duygularımız silinmişti şimdi ise insanları tanımaya onlara alışmaya ve güvenmeye çalışıyordum. Onu gördüğümde tüm sıkıntılarımın bittiğini düşünmüştüm bana ilk baktığında çok heycanlanmıştım ateşim çıkıyor ve terliyordum. Henüz 28 yaşındaydım ve ordudan yeni ayrılmıştım benim çocukluğum ve hayatımın büyük bir kısmı tel örgüler arasında geçmişti hiç alışkın değildim zar zor idare etmeye çalışıyordum. Bana arkasını dönüp evine gittiğinde çok korktuğumu söyleyebilirim içimden dedim ki şimdi bu güzel kız arkasını dönecek ve ben bir daha onu göremeyeceğim. Kendini bana çok bağlamıştı ama onu sevdiğimi ona bir türlü söyleyemiyordum. İçimden bir ses hayır diyecek senden kaçacak onu görememektense böyle kalmak daha iyi diyordum. Hergün konuşuyor onu görmek için herşey yapıyordum bana gülüyor tatlı bir şekilde konuşuyordu tabi o güldükçe ben terliyordum. Bir gün ise tüm umudum bitmişti onu başka bir erkekle öpüşürken gördüm. Bitmiştim eve gittiğimde yatağıma oturdum ve çekmecedeki 9 mm tabancamı çıkartım doldurdum. Hayatın benim için anlamı bitmişti çok mutsuzdum tel örgülere geri dönemezdim bir o vardı ama o başkasını seviyordu. Elimde silah uzun zaman sonra ilk kez elime almıştım bana çok yabancı gelmişti bu soğuk metal. Kendimi toparladım ve kabullendim silaha yerine koydum ama korkaklığımdan değil. Beni sevmeyen biri için değmez diye düşündüm. Uzun bir aradan sonra onunla yine selamlaştım yine gülüyordu çok tatlıydı ben ise ona sahteden gülücükler atıyordum. Gerçeği kabullenmişken birde duydum ki ayrılmışlar ama benim kararım kesindi yapmayacaktım. Asla ve asla söylemeyecektim. Beynim kalbimle savaşıyordu içimdeki asker içimdeki aşıkla çarpışıyordu ne yapacağım diye düşünüyordum. Onu gördüğümde bile uzaktan baktığımda bile o kadar mutlu oluyordum ki merdivenleri bile çift çıkıyordum. Heyecandan yerimde duramıyordum. Bir kaç arkadaşla görüştükten sonra bir gece oturup kararımı verdim söyleyecektim seni seviyorum diyecektim yemini bozacaktım son bir kez dua ettim ve uyudum. Ertesi günü karşılaştık ve ona çok önemli bir şey söyleyeceğimi ve buluşmak istediğimi söyledim 23 Aralık günü yağmurun altında saat 12.05 te bunu ona söyledim gözlerinin içine baktım ve seni seviyorum dedim. Şaşkındı çok ani olmuştu düşünmem lazım dedi ve ayrıldık sonunda söylemiştim sevinçten uçuyordum başarmıştım 1.5 yıl sonra söyledim ona bakalım şimdi ne olacak hemen taktik yaptım ve hazırlandım her şeyi planlıyordum. Tam 2 ay peşinden koştum, daha doğrusu süründüm. Gül verdim, mektup verdim onu 5 dk görebilmek için çok önemli bir toplantıyı terk ettim kendi patronuma rest çektim arkadaşlarımı kırdım. Çok kişiyi üzdüm ama karşılığı bir hiç oldu benimle resmen oynadı seni seviyorum deyip sonra sevmiyorum dedi yalancı oldum üzerime iftiralar attılar yanlış insana aşık olmuşum. Aşk için dedim onun için dedim zorluklar olacaktır dedim karşılığı bir hiç benden ayrıldığı gün eski erkek arkadaşına geri döndü hatta benim üstüme beni dövmek için adam bile yolladı sanki ona kötü bir şey yapmışım gibi. Ama kötülük yapmışım ona onu severek verdiğim değerin çeyreğini bile hak etmemiş anlayacağınız yalanmış herşey. Yıkıldım ve mahvolmuştum itaatim ihanetle cezalandırılmıştı bir oyuncakmışım meğer başka bir şey değil denemiş beni kullanmış sadece. Beni onu gözümden sakındım ama gözümün yaşına bakmadı. Ama şimdi iyiyim kapılarımı insanlara kapatmadım küsmeyeceğim hiç kimseye ya da kaçmayacağım yine tel örgülere silahlara. Sonuçta biliyorum ki kim bana sahip olursa o dünyanın en mutlu insanı olacak. Soldurtmayacam ben gülümü söz verdim kendime. Pusulasız bir okyanus ortasındayım elimde bir harita var sadece dalgalı bir deniz ortasında bir ada arıyorum mürettebat umutsuz rüzgar fazla sallıyor hepimizi ve ben sığınacak adayı arıyorum. Ne zaman ki o adayı bulacağım işte o zaman mutu olup rüzgarın ve dalgaların yarattığı yıkımın yaralarını saracağım.